प्रश्न:1 दरवर्षी राष्ट्रीय हातमाग दिवस (National Handloom Day) केव्हा साजरा करण्यात येत असतो? A) 1 ऑगस्ट B) 6 ऑगस्ट C) 7 ऑगस्ट D) 8 ऑगस्ट उत्तर C) 7 ऑगस्ट प्रश्न:2 61 वा महाराष्ट्र राज्य मराठी चित्रपट पुरस्कार सोहळा संपन्न झाला असून, त्यामध्ये 'सर्वोत्कृष्ट चित्रपट' चा पुरस्कार कोणत्या चित्रपटाला मिळाला आहे? A) जगू आणि जुलियंट B) आशा C) बेहरा D) शिवबा उत्तर: C) बेहरा प्रश्न 3 देशात अवयवदान (Organ Donation) करण्याचे प्रमाण सर्वाधिक कोणत्या राज्यामध्ये आहे? A) महाराष्ट्र B) आंध्र प्रदेश C) तेलंगणा D) कर्नाटक उत्तर: C) तेलंगणा प्रश्न:4'छावा राईड ॲप्लिकेशन' (Chhava Ride Application) कोणत्या राज्याच्या अंतर्गत लवकरच सुरू होणार आहे? A) गुजरात B) महाराष्ट्र C) उत्तर प्रदेश D) मध्य प्रदेश उत्तर:B) महाराष्ट्र प्रश्न:5 जम्मू-काश्मीरचे माजी राज्यपाल सत्यपाल मलिक यांचे वयाच्या कितव्या वर्षी निधन झाले आहे? A) 75 व्या B) 79 व्या C) 82 व्या D) 85 व्या उत्तर:B) 79 व्या प्रश्न:6 उत्तर अमेरिकेतील सर्वात मोठ्या (51 फूट उंच) रामजींच्या पुतळ्याचे अनावरण कोठे झाले आ...
लहान पक्षी आणि उंच भरारीचे स्वप्न
 |
| लहान पक्षी आणि उंच भरारीचे स्वप्न |
एका घनदाट जंगलात, एका छोट्याशा फांदीवर एक चिमणा राहत होता. त्याचं नाव होतं चिवचिव. चिवचिव दिसायला खूपच लहान होता, पण त्याची स्वप्नं मात्र खूप मोठी होती. त्याला आकाशात खूप उंच उडायचं होतं, ढगांच्याही वर जाऊन जगाचं सौंदर्य पाहायचं होतं.
पण चिवचिवला उडता येत नव्हतं. त्याचे पंख खूपच लहान होते आणि त्याला भीती वाटायची की तो खाली पडेल. इतर मोठे पक्षी त्याला हसायचे आणि म्हणायचे, "अरे चिवचिव, तू कधीच उंच उडू शकणार नाहीस. तुझे पंख खूप लहान आहेत." चिवचिवला वाईट वाटायचं, पण त्याने आपलं स्वप्न सोडलं नाही.
त्याने रोज सकाळी लवकर उठून उडण्याचा सराव करायला सुरुवात केली. आधी तो फांदीवरून थोडासा खाली उडी मारायचा आणि लगेच परत फांदीवर यायचा. हळूहळू, त्याने थोडं जास्त अंतर उडायला सुरुवात केली. त्याचे पंख दुखायचे, तो थकून जायचा, पण त्याने कधीही हार मानली नाही. तो रोज स्वतःला आठवण करून द्यायचा, "एक दिवस मी नक्कीच उंच उडेन.
"
एक दिवस, खूप जोरदार वादळ आलं. झाडं वेगाने हलू लागली आणि पक्षी घाबरून आपल्या घरट्यांमध्ये लपून बसले. पण चिवचिवने एक वेगळाच विचार केला. त्याने पाहिलं की वादळामुळे झाडांची पानं आणि फांद्या खाली पडत होत्या. त्याने ठरवलं की याच वादळाच्या साहाय्याने तो उंच उडण्याचा प्रयत्न करेल.
त्याने खूप हिंमत केली आणि वादळाच्या जोरदार वाऱ्याच्या मदतीने त्याने एक मोठी झेप घेतली. सुरुवातीला तो इकडे-तिकडे डोलू लागला, पण त्याने पंखांची हालचाल चालूच ठेवली. हळूहळू, त्याला वाऱ्याची दिशा समजू लागली आणि तो वाऱ्यासोबत उंच उंच जाऊ लागला.
इतर पक्षी आश्चर्यचकित होऊन पाहत राहिले. चिवचिव ढगांच्याही वर पोहोचला होता, जिथे सूर्यप्रकाश तेजस्वी दिसत होता आणि जग खूप सुंदर दिसत होतं. त्याने आपलं स्वप्न पूर्ण केलं होतं.
या गोष्टीतून आपल्याला काय शिकायला मिळतं?
मित्रांनो, चिवचिवसारखंच आपलं आयुष्य आहे. आपली स्वप्नं कितीही मोठी असली, तरी ती पूर्ण करण्यासाठी आपल्याला सातत्य, कठोर परिश्रम आणि जिद्द लागते. लोक तुम्हाला नावं ठेवतील, तुमच्यावर हसतील, पण तुम्हाला स्वतःवर विश्वास ठेवून पुढे जात राहायचं आहे.
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा